របាំនារីជាជួរ
របាំនារីជាជួរគឺជារបាំបែបបុរាណរបស់ខ្មែរយើងមួយដែរដែលបង្ហាញអំពីសំរស់របស់នារីខ្មែរក្នុង
សំលៀកបំពាក់ប្រពៃណីរបស់ខ្លួន។របាំនេះក៏ បានឆ្លុះបញ្ចាំងអោយឃើញអំពីវប្បធម៌ដ៏រុងរឿង
របស់ជនជាតិខ្មែរដែលបានរីកដុះដាលតាំងពីយូរយារណាស់មកហើយ។ដោយឡែក ក្រុមនិស្សិត
នៃសកលវិទ្យាល័យខ្ញុំក៏បានលើកយករបាំនេះមកបង្ហាញដល់និសិ្សតផ្សេងៗនៅក្នុងសាលាដែរ។
ទោះបីជាមានកង្វះខាតខាងធនធានមនុស្សគឺសំដៅទៅលើនិសិ្សតស្រីក៏ដោយ ក៏ពួកយើងមិនរុញ
រាក្នុងការសំដែងដែរ។យុវនិសិ្សត លីម សុផារួមជាមួយនឹងនិស្សិតខ្មែរប្រុសដ៏ទៃទៀតបានរួមដៃគ្នា
ក្នុងការសំដែងនេះ។ ផ្ទាំងទស្សនីយ៏ភាពនេះចែកចេញជាបីវគ្គ។វគ្គទីមួយបង្ហាញអំពីការជួបជុំរបស់
ជនជាតិខ្មែរក្រោមសំលៀកបំពាក់ចំរុះសម័យជាមួយបុរាណ។និសិ្សតសំដែងរួមមាន
គ្លោក សម្ផស្ស,សៀង ឧត្តម, ចាន់ ពិសិដ្ឋ, សៅ ពុទ្ធី, អ៊ាង ណាន និង រង្សី។វគ្គទីពីរ
គឺជាផ្នែកសំខាន់នៃផ្ទាំងទស្សនីយ៍ភាពនេះគឺការសំដែងរបាំនារីជាជួរដោយយុវនិស្សិត លីម
សុផា។ វគ្គទីបីគឺជាវគ្គបង្ហាញអំពីការរួមសាគ្គីជាធ្លុងមួយរបស់ខ្មែរយើង ដែលរួមសំដែងដោយ
និសិ្សតពីវគ្គមុនរួមជាមួយនឹងនិសិ្សត លឹម វិច្ឆិកា, មាត់ រំលី, ប៊ួយ រីណា និង ប៉ាន សុភ័ណ្ឌនា។
ពួកយើងរីករាយខ្លាំងណាស់ សំរាប់ការបង្ហាញវប្បធម៌របស់យើងទៅកាន់ពិភពលោកទាំងមូល។
ចូរយើងនាំគ្នារួមចំនែកក្នុងការថែរក្សារវប្បធម៌ដ៏ល្អផូរផង់និងអត្តសញ្ញាណ
របស់យើងមិនថានៅទីណាកន្លែងណាក៏ដោយ។
សំលាញ់! ផ្លូវនៃសុបិន្តរួមគ្នាគឺការកសាងនិងអភិវឌ្ឍន៍ប្រទេសជាតិយើង!
ពិតជាមោទនភាពមួយមែន!
ខ្ញុំចង់ឲ្យនិស្សិតខ្មែរនៅគ្រប់ប្រទេស ចេះជួយគ្នាដើម្បីបង្ហាញពីវប្បធម៌របស់ខ្លួន ដល់បរទេសដូច្នេះណាស់ តែបែបមិនងាយដូចការគិតទេ…
ខ្ញុំមានដំណឹងមួយប្រាប់រង្សី, គឺរង្សីចាប់អារម្មណ៍នឹងឧបករណ៍តន្ត្រីសាដៀវថ្ងៃមុននោះ ឥឡូវខ្ញុំបានរកឃើញថា ថៃមិនបានហៅថាសាយដៀវ ឬសាដៀវដូចខ្មែរយើងទេ គឺគេហៅថា«ភិនណាំតៅ» មានន័យថា ពិនផ្លែឃ្លោក។ ដូច្នេះខ្មែរយើង មិនបានហៅឈ្មោះឧបករណ៍នេះតាមសៀមទេ តែក៏មិនដឹងថាហៅដូច្នោះតាមណាដែរ ព្រោះពាក្យថា សាដៀវឬសាយដៀវនេះ ជាពាក្យថៃ។ រង្សីអាចទៅចូលមើលមតិចុងក្រោយរបស់ខ្ញុំនៅទីនោះក៏បានhttp://archphkai.wordpress.com/2008/05/04/good-book-poem/#comment-920
អានិតដល់ហើយ នារីជាជួរ ហាហា…